Tsavo, 1898
De menseneters van Tsavo
Twee manloze leeuwen stopten de spoorwegbouw negen maanden lang. Het getal dat iedereen herhaalt is 135. Het onderzoek zegt ongeveer 35. Hier staat wat gedocumenteerd is, en wat een bezoeker vandaag werkelijk kan zien.
Wat gebeurde er
In maart 1898 bereikte de Kenya-Uganda Railway de Tsavo-rivier en begon het werk aan een brug. Luitenant-kolonel John Henry Patterson, de ingenieur aan het hoofd, arriveerde dagen voordat mannen 's nachts uit de kampen begonnen te verdwijnen. Twee mannelijke leeuwen haalden werknemers uit hun tenten.
De aanvallen gingen negen maanden door. Het werk aan de brug stopte. Patterson schoot de eerste leeuw op 9 december 1898 en de tweede op 29 december. De eerste mat negen voet acht inch van neus tot staart, en het kostte acht man om hem terug naar het kamp te dragen.
Patterson hield de huiden. Ze lagen vijfentwintig jaar als kleden op zijn vloer voordat het Field Museum in Chicago ze in 1924 voor vijfduizend dollar kocht. Beide dieren zijn nog steeds daar, gecatalogiseerd als FMNH 23970 en FMNH 23969, gemonteerd naast hun schedels.
Het getal dat bijna iedereen herhaalt is fout
Patterson schreef dat het paar 135 mensen had gedood. Dat getal is sindsdien herhaaldelijk afgedrukt, en het is degene waar de film The Ghost and the Darkness uit 1996 van uit gaat.
In 2009 publiceerde een team een isotopenonderzoek van het beencollageen en haar van de leeuwen in de Proceedings of the National Academy of Sciences. Koolstof en stikstof laten zien wat een dier werkelijk gegeten heeft. Hun schatting voor de twee leeuwen samen was ongeveer 35 mensen: ruwweg 11 voor de ene en 24 voor de andere. In de laatste drie maanden van hun leven maakten mensen ongeveer 30 procent van hun dieet uit.
Vijfendertig is nog steeds vijfendertig mensen. Maar het verschil tussen dat en 135 is het verschil tussen een gedocumenteerd feit en een verhaal dat groeide in het vertellen, en het is waard om te weten welke je verteld wordt.
Waarom ze geen manen hadden, en waarom dat een Tsavo-vraag is
Beide leeuwen waren blootnek, en dat detail heeft een mythe gevoed dat Tsavo-leeuwen gewoon maneloos zijn. De enige serieuze studie naar de vraag vond iets anders: zevenentachtig procent van de onderzochte Tsavo-mannetjes had wel een maan.
Het echte patroon gaat over warmte in plaats van plaats. We zetten het onderzoek op onze wildernispagina uiteen, inclusief wat het werk uit Journal of Zoology uit 2006 en het Science-artikel uit 2002 over maanenkosten werkelijk hebben vastgesteld.
Wat je vandaag kunt zien
Het meest nuttige om te weten voordat je komt: de leeuwen zijn niet in Kenia. Ze zijn sinds 1924 in Chicago, en geen hoeveelheid rijden in Tsavo brengt je dichter bij hen.
Wat hier is, is het land waar het verhaal zich afspeelde. De spoorlijn kruist het park nog steeds, de Tsavo-rivier stroomt er nog steeds doorheen, en de leeuwen die er nu langs leven zijn dezelfde populatie, heet en licht gemaan. Of je er een ziet is een aparte vraag, en de wildernispagina geeft de echte kansen.